Geschiedenis
Het uitzoeken van de geschiedenis van onze scoutinggroep vergt nogal wat werk. In de afgelopen jaren zijn er al diverse grote en kleine ontwikkelingen geweest binnen ons kleine, gezellige clubje. Graag willen wij je op deze pagina de volledige geschiedenis vertellen, maar daarvoor zullen we diep in de oude dozen op stoffige zolders moeten zoeken. Zodra we meer informatie beschikbaar hebben, zal dit uiteraard gewijzigd worden.
Waterwerkgroep “Scouting Vita Nova Schagen” is begonnen als een zijtak van de landscoutinggroep Ridder Magnus. Dat liep niet zo geweldig; land en water valt eigenlijk niet te integreren. Steeds duidelijker werd het om water- en landscouting te gaan splitsen en een hele aparte werkgroep te stichten, los van Ridder Magnus.
Wat dat voor consequenties heeft realiseerden wij ons gelukkig niet volledig. Er werd op 14 augustus 1987 een inleidende vergadering belegd waarin definitief werd besloten om door te gaan met de ontwikkeling ten aanzien van het stichten van een zelfstandige zeeverkennersgroep
De groep bestond toen nog uit een klein clubje, te noemen: Hanna en Kees Waïboer, Pim van Galen, Kees Kruidenberg, Jan Muntjewerf (sinds 2005 weer terug als o.a. MBL-instructeur), Dick Duinkerken (nog stééds actief, nu als schipper bij de zeeverkenners) en Iet de Droog.
Er werd naarstig gezocht naar huisvesting. De gemeente werd benaderd voor huisvesting en subsidie. We gingen een oprichtingsvergadering houden op 11 september 1987 in café de Oude Herberg te Schagen. Nieuwe leden meldden zich aan. Ook een penningmeester: Cor Meekhof en zijn vrouw Trude. Huisvesting blijft echter een heet hangijzer. Diverse opties passeren de revue.
Een aangeboden locatie in de Erker slaan we af daar er geen mogelijkheden voor 't weekend waren. Een blauwe maandag hebben we gebivakkeerd in het clubhuis van de schaatsvereniging, waar we als tegenprestatie de ijsbaan voor moesten vegen en 'koek en sopie' verkopen. Daarna kregen we een stukje terrein aangewezen op het fietscrossterreintje waar we een zomerhuisje mochten plaatsen (overgenomen van Kees Waïboer).
Een koude aangelegenheid daar. De oliekachel kon het niet bijbenen en ondertussen moest er wel geld komen. Daarom werd de speculaasactie in het leven geroepen en tot op heden is die activiteit (op een zaterdag in november langs de huizen om speculaas van De Echte Bakker te verkopen) er nog steeds en wel tot volle tevredenheid.
Het probleem huisvesting werd echter steeds neipender. Het idee werd geboren om in plaats van een troephuis een wachtschip te bemachtigen waar we zowel de opkomsten konden houden en waar we mee op zomerkamp konden gaan. 'De Poseidon' wordt ons te koop aangeboden, maar valt af als serieuze mogelijkheid, omdat dit schip te klein is voor onze activiteiten.
Dan is het zover: voorjaar 1988. We kopen een binnenvaartschip van 39 meter lang, genaamd 'Corrie'. Cor Meekhof, Cor Hoveling (jarenlang onze trouwe schipper geweest en toen van beroep ook nog schipper), Kees Kruidenberg en Iet de Droog gingen kijken naar een mogelijk 'schip'. Zij gingen naar een schippersbeurs in Rotterdam. Een apart wereldje!
Na een kop koffie in een bruin café begaven zij zich met z'n vieren tussen diverse pluimage schippers. Cor Hoveling liep overal en nergens. Net een detective. Hij probeerde door middel van gesprekken aan de weet te komen of er misschien iemand een schip wist naar onze wensen.
Om een lang verhaal kort te maken: de ‘Corrie’ werd het trotse eigendom van scouting Vita Nova Schagen.
Sindsdien is er continue door vele mensen geknutseld aan de ‘Corrie’ om samen het mooie schip te bouwen dat het tegenwoordig is. Zonder hulp en inzet van velen (naast de ‘renovatiecommissie’ ook mensen buiten scouting) zou Vita Nova niet zijn wat ze nu is.
Onze wachten
De groep heeft inmiddels al heel wat veranderingen zien komen en gaan. Al vanaf het begin is de groep opgesplitst in een aantal wachten:
De Juniorwacht (kinderen van 9 tot 11 jaar) werd in den beginne geleid door Hetty Höfte, maar vanaf 1990 nam Ans Everkes dit van haar over. Tot 1998 heeft zij de Juniorwacht gedraaid. Vanaf dat moment is de Juniorwacht samengegaan met de zeeverkenners. Dit was min of meer een noodsprong: er waren te weinig leden en ook was er niet meer voldoende leiding voorhanden om twee verschillende wachten te draaien.
Ans Everkes heeft het leidinggeven echter nooit vaarwel gezegd. Tot op heden is zij nog altijd een enthousiast leidster bij de zeeverkenners. En alle kinderen noemen haar ook nog steeds schipper!
Anno 2005 is Vita Nova weer hard aan het werk geslagen om een nieuwe Juniorwacht op te richten. Het grootste probleem hierbij echter is het vinden van goede leiding!
De zeeverkennerswacht heeft al vele verschillende leidingteams gekend. Vaste rots in de branding is echter altijd Dick Duinkerken geweest. Vanaf het allereerste begin was hij stuurman in de wacht, sinds 2003 is hij schipper geworden. Rob van Houten heeft het langste als schipper gedraaid in de geschiedenis van Vita Nova. Destijds zou hij die functie tijdelijk overnemen van zijn voorganger, maar het tijdelijk heeft zo’n 9 seizoenen geduurd: van 1994 tot 2003.
Overigens was Jan Muntjewerf de eerste schipper van de zeeverkennerswacht. Jan is tegenwoordig voorzitter van Scouting Aquarius in Dirkshorn en geeft theorielessen voor het MBL.
De Wilde Vaart van Vita Nova heeft veel roerige tijden gekend. Dan weer waren er te weinig leden, dan weer te weinig begeleiding, vervolgens draaide het een aantal seizoenen met dezelfde bezetting om later weer helemaal in te storten. Dit heeft echter nooit aan het enthousiasme van de Wilde Vaartleden zelf gelegen. Ook de begeleiders zijn altijd even enthousiast gebleven. Het is echter de leeftijdsgroep die het ledenverloop bepaald. Jongens en meiden van 15 tot 18 jaar mogen bij de Wilde Vaart. Vaak wordt er juist met overvliegen gewacht, totdat er weer een grotere groep mensen is die een Wilde Vaart wacht kunnen draaien.
Qua begeleiding heeft de Wilde Vaart vanaf oprichting tot heden ook één vast persoon gekend: Harald van Beusekom. Met misschien enkele pauzes van één of meerdere seizoenen heeft hij tot op heden de Wilde Vaart onder zijn hoede gehad. Om hem heen heeft het begeleidingsteam echter ook veel variatie gekend. De schipper met de meeste dienstjaren voor de Wilde Vaart is Edzo vander Woude geweest. Hij nam in 1999 echter afscheid na zo’n 10-12 seizoenen bij Vita Nova.
Tot slot hebben we de Stam van Vita Nova. Vanaf 2000 heeft Vita Nova een loodsenstam (leden vanaf 18 jaar) welke zich sinds 2004 de Graaf van Bylandt Loodsenstam noemt.